Jump to content
Antabayan an Peminismo asin Pambanwang-pamana 2026!
Idugang an saimong mga ambag na artikulo dapit sa kababaihan asin yaman nin banwa sa Feminism and Folklore 2026.
Manggana nin papremyo!

Sōgana

Gikan sa Bikol Sentral na Wikipedia, an talingkas na ensiklopedya
Tsart na nagpapahiling nin manlaen-laen na mga karakter na Hapon sa saindang man'yōgana, sogana (pula) asin hiragana na porma.

An Sōgana (草仮名; lit. doot na kana) sarong arkaikong silabaryo na Hapon, ngonyan ginagamit para sana sa mga katuyuhan na estetiko. Ini nagrerepresentar nin sarong intermediate cursive form sa pag-ultanan kan historikong man'yōgana na iskrip asin modernong hiragana. An Sōgana minalataw sa pangenot sa mga teksto Heian era, orog na an Eiga Monogatari (栄花物語; trans., Istorya nin Kagayunan) asin An Aklat nin Ulunan (枕草子, Makura no Sōshi).[1] Nagpoon sa takin na mga porma kan mga karakter na man'yōgana, an mga komun na nangyayaring sōgana orog pang pig-adaptar asin kan amay na ika-onseng siglo nag-evolve na sa mga porma kan modernong hiragana.[2]

An pangenot na katuyuhan kan Sōgana—ngunyan an solamenteng paggamit kaini—iyo an para sa artistikong epekto. Ini parating ginagamit para sa pag-awit nin rawitdawit, arog kan sa obra ni Fujiwara Kozei, na an estilo parating sinitar tanganing ipahiling an paggamit kan sōgana.[3] Alagad, an pag-atribwir kan nagkapirang natatadang mga obrang sōgana pinagdidiskutiran.[4]

Mga toltolan

[baguhon | baguhon an source]
  1. Seeley, Christopher (1991). A history of writing in Japan. Japanese studies library. BRILL. p. 80. ISBN 9789004090811.
  2. McCullough, William H. (1999). The Cambridge History of Japan: Heian Japan, Volume 2. Cambridge University Press. p. 416. ISBN 9780521223539.
  3. Murray, Julia K. (1979). A decade of discovery: selected acquisitions, 1970-1980, Part 63. University of Michigan. p. 57. ISBN 9780934686365.
  4. LaMarre, Thomas (2000). Uncovering Heian Japan: An Archaeology of Sensation and Inscription. Duke University Press. p. 86. ISBN 9780822325185.

]