Izraelizacja armii amerykańskiej postępuje
Posted by Marucha w dniu 2026-06-12 (Piątek)
Dziękuję Kongresie, dziękuję prezydencie Trump!
Niewielu Amerykanów zna historię tego, jak rozwinęła się relacja Izraela z USA oparta na zasadzie „ogon macha psem” („wag the dog” – czyli mały podmiot manipuluje większym). Zwycięska wojna Izraela z sąsiadami w 1967 roku pokazała planistom wojskowym w Waszyngtonie, w jaki sposób przewaga jakościowa w uzbrojeniu może umożliwić małemu krajowi przeciwstawienie się znacznie większym i pozornie potężniejszym przeciwnikom. Izrael był wówczas w dużej mierze zaopatrywany w broń francuską, która podobno przewyższała radziecki sprzęt znajdujący się w rękach Syrii i Egiptu.
W konsekwencji, w 1968 roku, przy silnym wsparciu podatnego na wpływy lobbystów Kongresu, syjonistycznie nastawiony prezydent USA Lyndon B. Johnson zatwierdził dotychczas blokowaną sprzedaż myśliwców F-4 Phantom Izraelowi, ustanawiając precedens dla ciągłego wsparcia przez USA Przewagi Jakościowej Wojsk Izraela (Qualitative Military Edge – QME) nad jego arabskimi i chrześcijańskimi sąsiadami.
Pięć lat później, po wojnie Jom Kippur w 1973 roku, Stany Zjednoczone i Izrael doszły do porozumienia, w którym milcząco przyjęły doktrynę aktywnego utrzymywania przez USA izraelskiej QME. Po tej wojnie Stany Zjednoczone również zwiększyły czterokrotnie pomoc zagraniczną dla Izraela, skutecznie zastępując Francję jako największego dostawcę broni dla tego kraju.
To de facto zobowiązanie do utrzymania przewagi jakościowej Izraela zostało następnie wyraźnie określone przez prezydenta Ronalda Reagana i było potwierdzane przez każdą kolejną administrację USA od tego czasu. Znaczne dodatkowe dostawy broni za rządów prezydentów Baracka Obamy, Joe Bidena i Donalda Trumpa wspierały nawet izraelskie ludobójstwo w Gazie i jego ataki na niezagrażającą Syrię i Liban. Polityka ta była częściowo uzasadniona początkowo amerykańską strategią zimnej wojny polegającą na przeciwstawianiu się arabskim państwom klienckim Związku Radzieckiego, a także rosnącą siłą izraelskiego lobbystów w USA.
Dziś Izrael jest zdecydowanie największym beneficjentem amerykańskiej zagranicznej pomocy wojskowej, otrzymując corocznie gwarantowane 3 miliardy dolarów plus wiele dodatkowych rodzajów broni na potrzeby konkretnych operacji i inicjatyw, które wielu powiązało z umożliwieniem polityki systematycznej agresji Izraela i popełnianiem zbrodni wojennych.
To, co niegdyś postrzegane było jako forma gwarancji bezpieczeństwa dla Izraela, stało się potworem. Izrael wykorzystuje wsparcie uzyskiwane dzięki tej relacji do rozpoczynania wojen przeciwko swoim sąsiadom, w tym ostatnio przeciwko Libanowi, Syrii i Iranowi. Biały Dom i Kongres niezmiennie dostarczają Izraelowi wszelkiej broni, o jaką zabiega, a także zapewniają pieniądze na jego gospodarkę i wsparcie polityczne w organizacjach międzynarodowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych.
Lobby Izraelskie, uważane za najpotężniejszą grupę wpływową w polityce zagranicznej działającą na Kongres i Biały Dom, wykorzystuje swój dostęp do władzy, aby nieustannie zwiększać swoją rolę w rozwoju broni, zaspokajając to, co Izrael postrzega jako zagrożenia wobec siebie. A premier Benjamin Netanjahu stał się dominującym partnerem w tej relacji, w tym w kwestii podejmowania decyzji o wojnie i pokoju.
Obecnie, Izrael i jego przyjaciele w Waszyngtonie dążą do pełnej integracji wielu aspektów funkcjonowania naszego wojska na różnych poziomach z izraelskimi odpowiednikami. Żaden inny „sojusznik” USA, za jaki państwo żydowskie technicznie nie uchodzi, w tym członkowie NATO, nie ma takiego dostępu i możliwości wpływania na rozwój wydarzeń.
Ci, którzy uważają, że Izrael ma zbyt dużą władzę, mają rację, ponieważ jest on nawet na tyle silny, by zlikwidować pierwszą poprawkę do Konstytucji (wolność słowa), zarówno poprzez tłumienie, jak i kryminalizowanie tego, co uważa za krytykę pod swoim adresem.
Niewielu Amerykanów zdaje sobie sprawę, że mimo iż Izrael jest powszechnie znany jako główne mocarstwo nuklearne, członkom amerykańskiego rządu nie wolno stwierdzać tego faktu, ponieważ byłoby to żenujące dla państwa żydowskiego i prawdopodobnie uruchomiłby ograniczenia prawne dotyczące broni, jaką USA mogą mu dostarczać.
I ironia polega na tym, że Izrael ma tę broń tylko dlatego, że wykradł paliwo nuklearne i timery ze Stanów Zjednoczonych. Prezydent John F. Kennedy próbował powstrzymać ten program nuklearny i wielu uważa, że został zamordowany przez Izrael w odwecie!
I ta jednokierunkowa ulica, na której zyskuje tylko Izrael, staje się jeszcze gorsza! Zgodnie z historią, którą niedawno opisałem, Kongres rozważa uchwalenie ustawy, która przyzna Amerykanom służącym w izraelskiej armii pełne świadczenia zapewniane przez rząd USA, takie jak edukacja, praca i opieka medyczna, tak jakby służyli w armii amerykańskiej.
W rzeczywistości, przepisy aktualnie przechodzące przez Kongres po raz pierwszy w historii Ameryki zrównałyby służbę w obcej armii – zarówno prawnie, jak i w praktyce – ze służbą w siłach zbrojnych USA, ale tylko wtedy, gdy tą obcą armią jest Izrael.
> https://www.middleeastmonitor.com/20260427-us-bill-to-grant-americans-serving-in-israeli-army-same-rights-as-us-troops/
Ustawa Izby Reprezentantów 8445, sponsorowana przez republikańskich kongresmenów Guya Reschenthalera z Pensylwanii i Maxa Millera z Ohio, zmieniłaby istniejące przepisy tak, aby Amerykanie, którzy zaciągają się do Izraelskich Sił Obronnych (IDF), byli traktowani „w taki sam sposób jak służba w umundurowanych służbach” USA.
Nic dziwnego, że wielu z tych „Amerykanów” to również obywatele Izraela posiadający podwójne obywatelstwo. Jeśli zmiany wejdą w życie, rezultatem będzie znaczne i unikalne zmniejszenie różnicy między Izraelem a USA w zakresie praw i świadczeń, przy czym świadczenia będą płynąć tylko w jednym kierunku, tj. na rzecz interesów Izraela i na koszt amerykańskiego podatnika!
Oprócz tego, najnowszym prezentem amerykańskiego rządu dla Izraela, sponsorowanym przez Izbę Reprezentantów USA (co jest pomyłką nazewniczą, ponieważ Izba jest tak naprawdę Zachodnim Knesetem), jest ustawa National Defense Authorization Act (NDAA) na rok 2027, opublikowana 13 maja.
Sekcja 224 wersji ustawy przyjętej przez Izbę, zatytułowana „Inicjatywa Współpracy Technologicznej w Dziedzinie Obronności USA-Izrael”, integruje „amerykańsko-izraelskie badania i rozwój w dziedzinie obronności, współprodukcję systemów uzbrojenia, umowy licencyjne, AI (sztuczną inteligencję), energię kierunkową, integrację danych i obronę przeciwrakietową”. Tworzy ona ramy dla „dwustronnych badań i rozwoju, współprodukcji broni, wspólnych przedsięwzięć, umów licencyjnych i pozornie każdego rodzaju współpracy amerykańsko-izraelskiego kompleksu wojskowo-przemysłowego”.
Skutkiem będzie całkowite połączenie funkcjonalności armii amerykańskiej z armią izraelską. >https://armedservices.house.gov/uploadedfiles/fy27_ndaa_chairmans_mark_-_final.pdf
Można stwierdzić, że realizacja tej umowy spowoduje jeszcze silniejsze i nieodwracalne powiązanie armii amerykańskiej z izraelską niż 200 miliardów dolarów pomocy wojskowej, jaką Izrael otrzymał od Stanów Zjednoczonych od momentu swojego powstania w 1948 roku.
Krytycy zwracają uwagę, że sekcja 224 doprowadziłaby do połączenia amerykańskiego i izraelskiego sektora obronnego w wielu obszarach o szczególnym znaczeniu dla przyszłych pól bitewnych, w tym w zakresie systemów autonomicznych i cyberwojny. Znacząco zwiększyłoby to również wpływy Izraela w Stanach Zjednoczonych, wykraczając poza te, jakie ten kraj już posiada dzięki lobby izraelskiemu i swojej dominacji w mediach głównego nurtu.
Umożliwi to Izraelowi rozbudowę lub uruchomienie nowych zakładów koprodukcyjnych, podobnie jak miało to już miejsce w wielu stanach, dając rządowi izraelskiemu dodatkową przewagę dzięki tworzeniu miejsc pracy w Stanach Zjednoczonych, a tym samym zyskując sojuszników w Kongresie, których okręgi wyborcze są tym objęte. Skutkiem tego mógłby być Biały Dom popierany przez Kongres, który byłby jeszcze bardziej skłonny do wypowiedzenia wojny w oparciu o fantazje o „Wielkim” Izraelu (Eretz) ludzi takich jak Netanjahu i jego szalony szef służb bezpieczeństwa Itamar Ben-Gvir.
Kongres chronicznie prosyjonistyczny dokonał tej zmiany w relacjach po cichu, niemal w tajemnicy. Chociaż dokonano tego wyraźnie za pośrednictwem Białego Domu i przywództwa Netanjahu, zrealizowano to bez wiedzy i zgody narodu amerykańskiego, przed którym rząd USA jest rzekomo odpowiedzialny.
I, oczywiście, wszystkie koszty integracji poniesie amerykański podatnik. Co ciekawe, należy również zauważyć, że integracja armii amerykańskiej z armią izraelską następuje w czasie, gdy amerykańska opinia publiczna wyraża bezprecedensowy poziom nieufności i niechęci do izraelskiego rządu. To nie przypadek, ponieważ Netanjahu dąży do stworzenia nierozerwalnych więzów prawnych i administracyjnych między obydwoma krajami, przy czym Izrael jest obciążony niewieloma zobowiązaniami.
Ben Freeman z Quincy Institute zauważa, że:
„Zmiana ta wyeliminuje mechanizmy kontroli politycznej i dyplomatycznej, dzięki którym relacje te podlegają publicznej odpowiedzialności, przenosząc je z widocznego corocznego głosowania nad pomocą do nieprzejrzystej machiny zamówień obronnych, gdzie nadzór jest ograniczony, a odpowiedzialność polityczna minimalna. W rezultacie relacje w dziedzinie obronności staną się jednocześnie głębsze i mniej przejrzyste.
A wszystko to dzieje się w czasie, gdy izraelskie siły zbrojne wielokrotnie wykorzystywały amerykańską broń w atakach, które naruszały międzynarodowe prawo humanitarne w Strefie Gazy, a Izrael wielokrotnie łamał zawieszenia broni (podobnie jak same Stany Zjednoczone) w niepotrzebnej wojnie administracji Trumpa z Iranem”.
No i proszę bardzo. Stany Zjednoczone pogrążają się w spirali upadku, którą zapoczątkował ich własny rząd w zmowie z niewielkim państwem stosującym apartheid, specjalizującym się w zbrodniach takich jak tortury, ludobójstwo i różne inne zbrodnie przeciwko ludzkości. Gdzie i jak to wszystko się skończy? – Zapytajcie Donalda Trumpa!
Philip M. Giraldi, doktor filozofii, jest dyrektorem wykonawczym Council for the National Interest, organizacji edukacyjnej dążącej do prowadzenia polityki zagranicznej USA na Bliskim Wschodzie, która lepiej służyłaby interesom Ameryki.
INFO: https://www.unz.com/pgiraldi/the-israelization-of-the-united-states-military-is-proceeding/ (AI)
https://babylonianempire.wordpress.com
Nie ma wątpliwości, Bóg sprzyja Izraelitom. Mają już trzy własne państwa: Izrael, USA i Polin…
Admin
dezinformacja said
Tutaj o dziwnej symbiozie Trumpa z Netanhuju https://dez-informacja.blogspot.com/2026/06/trump-i-netanjahu-dziwna-para.html
Okadwa said
A co mnie to wszystko obchodzi… ?
I na co mnie ta wiedza… ?
Akurat teraz… ?
Kiedy mnie na obiad
gęsi pipek oczekuje…
Boydar said
„O le la li, o le li la, a czy nam coś ta wiedza da ?”
.https://www.youtube.com/watch?v=dJVMOyL9GwM
lewawo said
Ula lej, ula lej.
Coś tam w świecie brzmi.
Że chey.
Boydar said
to chrząszcz, musi wylazł z trzciny, bo ile można siedzieć w krzakach …
lewawo said
We Szczebrzeszynie?
A łajno to po wierzchu potrafi pływać.
Taką ma zdolność.
Łajno jest dość tłuste.
Palę papierosy… .
lewawo said
ACH i egże.
Gospodarza pozdrowić.
Należy.
Co. Niniejszym czynię.
NICK.
Okadwa said
No niedobrze…
Gadanie
wspominanie
a Izrael się zbroi…
we Polin.
uzawada said
„…mały podmiot manipuluje większym…”
To chyba nie na tym polega. Duże Stany Zjednoczone (i nie tylko One) zostały skolonizowane i opanowane przez bardzo licznych przedstawicieli żydostwa, które działa wspólnie i spójnie – jak jeden organizm, a w dodatku ma pieniądze, za którymi Amerykanie gonią niczym przysłowiowy zajączek za marchewką. Nawet nie trzeba Im dawać, wystarczy pomachać. Kijem też można pomachać i to również działa. Izrael jest taką widoczną zewnętrzną wypustką żydostwa – matecznikiem i azylem. To nie jest tak, że Izrael rządzi Ameryka, po prostu obydwa twory są zarządzane z tego samego ośrodka, choć , oczywiście, nie tak samo . Temu ośrodkowi zależy na tym, żeby azyl był mocny i bezpieczny, a Ameryka to tylko narzędzie . Narzędzie można zawsze zastąpić innym, więc nie ma się co za bardzo roztkliwiać …
sias said
„Izraelizacja armii amerykańskiej postępuje”
——————————–
Białe USA ssyny diabła doprowadziły do gnicia – więc i ich armia gnije. P tej jej izraelizacji ona będzie gnić jeszcze bardziej.
Marek said
Południowokoreański sąd skazał byłego prezydenta Yoon Suk Yeola na 30 lat więzienia, poinformowała agencja prasowa Yonhap. Sędziowie stwierdzili, że wydał on rozkaz wysłania dronów do Korei Północnej w celu zaognienia napięć i stworzenia pretekstu do wprowadzenia stanu wojennego.
Yoon ogłosił stan wojenny w grudniu 2024 roku, powołując się na impas legislacyjny i – jak to określił – spisek sił pro-Pjongjangu w południowokoreańskim establishmencie politycznym. Parlament Korei Północnej formalnie uchylił dekret w ciągu kilku godzin, pomimo prób policji i żołnierzy, by uniemożliwić parlamentarzystom dostęp do budynku Zgromadzenia Narodowego.
Tydzień później Yoon został poddany procedurze impeachmentu, zawieszony w pełnieniu obowiązków, a kilka miesięcy później formalnie odsunięty od władzy przez Trybunał Konstytucyjny.
W piątek sąd w Seulu orzekł, że Yoon nadużył władzy i „przyniósł korzyści wrogowi” swoim planem użycia dronów, a także skazał go na 30 lat więzienia. Według Associated Press, sąd oskarżył go również o naruszenie interesów wojskowych Korei Południowej poprzez ujawnienie potencjału militarnego i skłonienie Pjongjangu do przyjęcia bardziej zdecydowanej postawy obronnej.
Były minister obrony Yoona, Kim Yong-hyun, również został skazany na 30 lat więzienia za udział w spisku, natomiast były szef Dowództwa Kontrwywiadu Obronnego Yeo In-hyung otrzymał wyrok 15 lat więzienia.
https://www.rt.com/news/641475-ex-south-korean-president-sentenced-drone-plot/
===
wszystkim psychopatom i podżegaczom wojennym z polinu życzymy podobnych wyroków
uzawada said
„wszystkim psychopatom i podżegaczom wojennym z polinu życzymy podobnych wyroków”
Życzyć, oczywiście, możemy , ale , niestety, będą to tylko tzw. pobożne życzenia, bo władzy nie mamy, a demokratyczny elektorat nie czuje się w Polsce suwerenem i nikogo rozliczać nie zamierza. Rodacy, po prostu, dobrze się czują w roli niewolników. Nie pragną żadnej wolności ani samostanowienia tylko dobrego pana. A choćby nawet nie był dobry i walił po mordach, to go tym bardziej będą szanować, bo panu wszystko wolno.