Stron 382, oprawa miękka

Spis treści

Spis treści
I. 9
Rodzina Mniszchów. — Młodość Maryny. — Współczesne stosunki w Moskwie. —
Dymitr Samozwaniec. — Czy Maryna istotnie była piękną? — Powierzchowność
Dymitra. — Z jakich pobudek wojewodzina, jako też ojciec jej postanowili oddać
mu jej rękę? — Powodzenie Dymitra. — Ślub Maryny w Krakowie i ceremonialny
wjazd do Moskwy.
II. 23
Rzeź w Moskwie. — Wybór Wasyla Szujskiego. — Zabiegi jego nieprzyjaciół. —
Szujski stara się władzę swą utrwalić. — Sprowadzenie zwłok carewicza Dymitra.
— Zaburzenia w stolicy. — Bunt w ziemi Siewierskiej.
III. 40
Położenie Polaków w Moskwie. — Szujski rozsyła ich do kilku grodów oddalonych.
— Ciężkie życie więźniów polskich w Biełoziersku. — Pobyt Mniszchów w Jarosławiu.
— Zabiegi nieprzyjaciół Szujskiego. — Iwan Bołotnikow i inni przywódcy tego stronnictwa.
— Piotraszko. — Zwycięstwa, odniesione przez Wasyla Szujskiego.
IV. 52
Pojawienie się drugiego Dymitra. — Miechowiecki. — Zabiegi popleczników
Samozwańca. — Pierwsze działania wojenne. — Spory z Rożyńskim. — Starania
o pomoc Zygmunta III. — Memorial Mniszcha.
V. 67
Bitwa pod Bołchowem. — Samozwaniec podstępuje pod Moskwę. — Bitwa nad
rzeką Chodynką. — Rokowania między Polską a Moskwą. — Zawarcie rozejmu
czteroletniego.
VI. 79
Nowe wojska polskie pod Moskwą. — Koniec rokoszu Zebrzydowskiego. — Dalsze zabiegi
malkontentów. — Przybycie Jana Piotra Sapiehy. — Jego stanowisko polityczne.
— Konfederacja, zawiązana przez wojsko Sapiehy. — Utarczki pod Smoleńskiem. —
Spotkanie z partyą więźniów polskich — Maryna dowiaduje się o śmierci pierwszego
Dymitra. — Targi Mniszchów z Samozwańcem. — Niekorzystne wrażenie, wywołane
postępowaniem wojewodzianki. — Rokowania Szujskiego z Dymitrem.
• 381 •
VII. 99
Plan wygłodzenia stolicy. — Litwa pod Rachmancewem. — Oblężenie Siergiejewa. —
Coraz nowe grody poddają się Dymitrowi. — Obóz w Tuszynie. — Nieporozumienia
między wojskiem a Dymitrem. — Jerzy Mniszech powraca do Polski.
VIII. 112
Zabiegi popleczników Samozwańca, ażeby pozyskać dlań pomoc Zygmunta i poparcie
Stolicy Apostolskiej. — Misja Łopuchina. — Korespondencja z Rzymem.
— Nadużycia poborców i rozboje pacholików. — Powstanie przeciw Dymitrowi.
— Rokowania z wojskiem o wypłatę żołdu.— Niepowodzenia pod Kołomną,
Siergiejewem i Moskwę. — Walki pod Twierem i Kalazinem. — Życie Maryny
w obozie tuszyńskim.
IX. 136
Szujski nie dotrzymuje rozejmu zawartego w lipcu r. 1608. — Głosy, przemawiające
za wojną z Moskwą. — Chwiejność i nieudolność Zygmunta. — Polacy z niechęcią
patrzą na plany królewskie. — Rady hetmana Żółkiewskiego. — Wyprawa
Zygmunta pod Smoleńsk. — Próby zawiązania rokowań z Szeinem. — Ilość i skład
wojska polskiego. — Stan ówczesny Smoleńska. — Pierwsze usiłowania zdobycia tej
twierdzy.
X. 149
Wojsko polskie w Tuszynie zawiązuje konfederację. — Odmienne stanowisko
Sapiehy. — Zuchwałe żądania konfederatów. — Poselstwo Zygmunta pod Moskwę.
— Układy z wojskiem skonfederowanym. — Dymitr ucieka do Kaługi. — Rokowania
z bojarami ze stronnictwa Samozwańca. — Ugoda z 14 lutego r. 1610.
XI. 169
Duma Maryny. — Coraz trudniejsze jej położenie. — Zabiegi stronników Dymitra.
— „Bunt” Dońców. — Maryna w Dymitrowie. — Odjeżdża do Kaługi.
XII. 184
Zaburzenia w Tuszynie. — Polacy ustępują spod Moskwy. — Rozdział wojska. —
Trudne położenie Zygmunta. — Śmierć Skopina Szujskiego. — Zwycięski pochód
wojsk szwedzko-moskiewskich. — Zygmunt stara się porozumieć z Dymitrem. —
Rola Jana Piotra Sapiehy.

XIII. 200
Dymitr Szujski idzie na odsiecz Smoleńska. — Utarczki pod Cariewem Zajmiszczem.
— Bitwa pod Kłuszynem. — Samozwaniec podstępuje pod stolicę. — Zamieszanie
w Moskwie. — Złożenie z tronu Szujskiego. — Kandydaci do korony carskiej.
XIV. 218
Żółkiewski podstępuje pod stolicę. — Stanowisko dumy bojarskiej w Moskwie.
— Rokowania Jej z hetmanem. — Układ z dnia 27 sierpnia. — Rokowania
Żółkiewskiego z Sapiehą. — Ucieczka Dymitra.
XV. 232
Bojarowie moskiewscy wysyłają poselstwo do Zygmunta. — Rola Wasyla Golicyna. —
Rokowania pod Smoleńskiem. — Niezadowolenie w stolicy. — Odjazd Żółkiewskiego.
— Gosiewski surowo karze wybryki żołnierzy polskich. — Nieprzyjaciele Zygmunta
porozumiewają się z Samozwańcem. — Uraz-Mahmet. — Śmierć drugiego
Dymitra.— Zamieszanie w Kałudze.
XVI. 252
Nowy zwrot w stosunkach moskiewskich. — Błędy popełnione przez Zygmunta.
— Powstanie przeciw Polakom. — Usposobienie Sapieżyńców. — Rokowania ich
z Lapunowem i Zarudzkim w Moskwie. — Wybuch powstania. — Uwięzienie
patriarchy. — Powstańcy oblegają stolicę.
XVII. 271
Bezowocne rokowania z załogą smoleńską. — Uwięzienie posłów moskiewskich. —
Dalsze usiłowania zdobycia tej twierdzy. — Ostatni szturm, uwieńczony zdobyciem
zamku.
XVIII. 281
Wojsko Sapiehy powraca pod stolicę. — Dwuznaczna rola starosty uświatskiego.
— Jego wyprawa po żywność. — Utrata i odzyskanie Białych murów. —
Śmierć Lapunowa. — Rozprzężenie w wojsku polskim. — Śmierć J.P. Sapiehy. —
Chodkiewicz wyrusza pod Moskwę.
XIX. 299
Powrót tryumfalny Zygmunta. — Rozprawy o stosunkach naszych z Moskwą na sejmie
z r. 1611. — Ostatni występ Jerzego Mniszcha. — Nowe poselstwo moskiewskie
w Warszawie.

XX. 307
Chodkiewicz przybywa pod Moskwę. — Brak żywności zmusza Polaków do odstąpienia
od stolicy. — Wojsko polskie zawiązuje konfederację. — Przybycie Strusia. —
Zygmunt przez pół roku wybiera się na wyprawę do Moskwy. — Zarudzki. — Nowy
ruch w państwie moskiewskim. —Chodkiewicz usiłuje zaopatrzyć w żywność stolicę.
— Zygmunt pod Fiedorowskiem. — Straszny głód w Moskwie. — Poddanie się załogi
polskiej. — Zygmunt stara się o zawiązanie rokowań. — Śmiałe zamysły i ostatnie
walki Zarudzkiego. — Charakterystyka Maryny.