“Hz. İsa’nın Cengiz Han’a karşı hiçbir üstünlüğü yoktur.” -Netanyahu Uluslararası ilişkiler uzmanı bir dostum, bu savaşın sonuçları açısından İran’dan ziyade Körfez ülkelerinin işgale uğrayabileceği uyarısında bulundu. Bu değerlendirme bana, petrol krizinden bugüne kadar Suudi Arabistan ve Körfez ülkelerinde biriken sermayenin Batılı ülkeler için zaman zaman bir sorun haline geldiği tezini hatırlattı. Bu teze göre, yaklaşık her on yılda bir bu sermayeye savaş bahanesiyle el konulmaktadır. Dünyada

Sosyal medyadan bayram sohbetlerine kadar sirayet eden bir manzara var: Türkiye cephesinde kenetlenilmesi gereken bir dönemde, İran’ın çepherlerinde bölünüyoruz. Sıcak meseleler ateşli tartışmalar eşliğinde evlerde konuşuluyor. Argümanlar ise sosyal medyadan geliyor. Kendisiyle daha önceleri farklı meselelerde de yazıştığım bir takipçim, birkaç gün evvel Instagram’dan “Abi o videoyu beğenmen hiç hoş değil, seni bilmesem İsrailcilik yaptığını düşüneceğim” diye mesaj atmıştı. Şaşırmayı bile unutup,

Aralarında bir işadamının olduğu üç kişi yola çıkar; geceyi geçirmek için bir mağaraya girerler. Derken dağdan bir taş düşer ve mağaranın ağzını kapatır. Bunun üzerine: “Bizi buradan yaptığımız iyilikleri hatırlayarak dua etmekten başka hiçbir şey kurtaramaz.” derler ve her biri yaptığı en doğru işin hikayesini anlatmaya başlar. İçlerinden birisi: Allah’ım, benim ihtiyar bir annem ve babam vardı. Akşam, onlardan evvel ne çocuklarımı doyurur ne de hayvanlarıma bakardım. Günün birinde odun toplamak

Türkiye için düşünsel ve eylemsel boyutları olan hassas bir konuyu aldım gündemime. Altının ons fiyatındaki azalışla problemli olduğu görünür hale gelen düşünsel tarafından başlayacağım tartışmaya. Son günlerde Merkez Bankası rezervinden eksilen altınların düşen piyasa koşulları göz önüne alınarak bir finansal deha göstergesiymişçesine takdir topladığını görüyorum. Helal olsun, Merkez Bankası altın 4500 dolara düşmeden 5000 dolardan satmış, minvalinden. Merkez bankasını yatırımcı olarak görenler

Hatırlayacak olur iseniz antik Yunan Uygarlığının milattan önce 431’de başlayıp 27 yıl süren “ Atina Deniz İmparatorluğu ” ile “ Sparta Kara İmparatorluğu ” arasında yaşanan “ Peloponez Savaşları ” yüzünden çöktüğüne dair birçok yazı kaleme almıştım. Atina İmparatorluğu’nun yıkılışıyla sonuçlanan bu savaşlarda Trump’ın Venezuela ve İran’a askerî müdahaleleri için ele alınarak tartışılabilecek nitelikte dikkat çekici bazı benzerlikler olduğunu belirtmeliyim. Peloponez Savaşları hakkındaki bilgimizin

Personelle ilgili ikincil mevzuata bakıldığında büyük çoğunluğunun 1973-1984 tarihleri arasında yürürlüğe girdiğini ve birçok yönetmeliğin ve birçok yönetmelik maddesinin de mülga olduğunu görüyoruz. Diğer bir husus ise mevcutların da ciddi bir rahatsızlık kaynağı oluşturmasıdır. Bu yazımızda bu konuyu ve önerilerimizi gündeme getirmeye çalışacağız. Güncelliğini yitiren ikincil düzenlemeler Güncelliğini yitiren mevzuattan hala yürürlükte olanlara ve kısa süre önce değiştirilenlere yer vereceğiz.

Galatasaray, Şampiyonlar Ligi son 16 turunda rakibi Liverpool’u, kendi evinde 1-0 mağlup etse de Anfield gerçeği ile İngiltere’de yüzleşti. Sarı-kırmızılılar, defansta savunamadı, orta sahada karşılayamadı ve hücumda ise üretemedi. Maçı enine boyuna konuşmanın pek bir anlamı yok çünkü Galatasaray alıştırdığı oyununu oynayamadı, Liverpool kalite farkıyla buna müsaade etmedi. Aslan, kanatlarda Sane ve Barış’la başlamalıydı. Ocak ayında kreatif bir on numara alınmalı diye defalarca söyledik. İki maçta

Her yıl teşrif etmek suretiyle manevi dünyamıza renk katan ramazanlar ve bayramlar hakkında kaleme alınan yazıların, yayınlanan kitapların büyük bir yekûn tuttuğu öteden beri biliniyor. Bu konuda ben de aynı kervana katıldım ve “Dersaadet’te Bayram Sabahları”, “Dersaadet’te Ramazan Akşamları” adlarıyla iki kitap hazırladım. Her iki eserde de ramazanı ve bayramı konu alan dini, tarihi ve edebi bir hayli makale bulunuyor. İşte onlardan birini de merhum Refi Cevad Ulunay’ın 25.12.1963 tarihli Milliyet’te