Ku Konfederacji Barskiej

Kot budzi mnie o 7.00 Wypuszczam go i idę spać. Wstaję o 9.00. Piję kawę w ogrodzie. Odpoczywam, modlę się i myślę. O 10.45 zabiera mnie  małżeństwo  z Gdyni do Wąwolnicy na Mszę Świętą. Po Mszy św. wracamy do domu. Oni idą w Nałęczów, a ja z Panem Jackiem (który już na nas czeka; był na Mszy św. w Lublinie) nagrywam cztery pobożne programy (pierwszy o Najświętszym Sakramencie). Nagrywamy je w domu, bo leje jak z cebra, a potem jest zimno Pijemy kawę. Przyjeżdżają młodzi i jedziemy do „Siwego Dymu” na obiad (zestaw 5 mięs i dodatków na cztery osoby na wielkim drewnianym półmisku). Po powrocie rozmawiamy trochę przy kawie w ogrodzie. Rozjeżdżają się po 18.00. Robi się znowu zimno. Kryję się w domu i odpoczywam. Kot co chwila wybiega do ogrodu i wraca głodny jak wilk. Planujemy iść spać wcześnie, bo po północy.

Kot znowu budzi mnie o 8.00. Wypuszczam go i idę spać. Budzę się 0 9.15. Piję kawę w ogrodzie. Jest bardzo ciepło. Czekam na Pana Jacka Schmidta słuchając śpiewu ptaków. O 11.00 pojawia się. Jemy śniadanie do 12.00. Nagrywamy dwa programy. O 14.00 jedziemy z małżeństwem z Gdyni do „Maciejowej Chaty”. Jemy ozorki w chrzanowym sosie. W drodze powrotnej robię zakupy. Nagrywamy z Panem Jackiem jeden program. Jemy w ogrodzie lody i słodycze. Pijemy kawę. Wyjeżdżają przed 19.00. Odpoczywam, wgrywam programy. Kot szaleje w ogrodzie. Pierwsza ciepła noc. Idziemy z kotem spa c koło 1.00.

Kot budzi mnie o 8.00. Wypuszczam go i idę spać. Budzę się przed 10.00. Piję kawę w ogrodzie. Jest bardzo ciepło. Czekam w ogrodzie na Pana Jacka Schmidta słuchając śpiewu ptaków. O 11.00 pojawia się. Jemy śniadanie i nagrywamy 3 programy. O 16.00 przyjeżdża małżeństwo z patronów z Gdyni i jedziemy na obiad do Wojciechowa (golonka i placki ziemniaczane). Po drodze oglądamy wieże ariańską w Wojciechowie i „rezydencje Wielkiej Mistrzyni masonerii kobiecej. Siedzimy jeszcze trochę w ogrodzie, ale robi się bardzo zimno. Wyjeżdżają o 21.00, a ja do 1.00 obrabiam programy, załatwiam telefony i maile, zaglądam do internetu. Kot wrócił do domu o 21.00 zjadł kolacje i od razu poszedł spać.

Budzę się przed 10.00. Już jest gorąco. Siadam w cieniu w ogrodzie i pije kawę. Robię wielkie pranie w pralce automatycznej i w miednicy (białe koszule). Przychodzą o 11.00. Chwilę rozmawiamy. Oni idą do pobliskiego ZOO, a my z Panem Schmidtem nagrywamy program. Wracają. Pijemy kawę. Z panem Grześkiem odwożę Panią Hannę na dworzec kolejowy. W powrotnej drodze robię duże zakupy. Nagrywamy z Panem Schmidtem drugi program. Zwijamy aparaturę i jedziemy piękną, okrężną trasą przez miejscowe wzgórza do Kazimierza do restauracji węgierskiej. Jest otwarta do 19.00, a my i kilka innych osób jesteśmy w niej do 20.15. Jemy zupę Halaszle, mięso z węgierskiej świni, suma w śmietanie, sery i krem z kasztanów. Wracamy do Nałęczowa inną trasą. Po drodze robię kolejne zakupy. Do domu do mnie wchodzi jeszcze Pan Schmidt. Chwilę rozmawiamy. Jedzie na nocleg, a ja obrabiam filmy. Odpoczywam. Kot wchodzi i wychodzi w noc. Idziemy spać już przed północą.

Wstaję o 10.00. Kawę piję w ogrodzie. Już jest gorąco. O 11.00 Przyjeżdża cała grupa. Chwilę siedzimy w ogrodzie. Jedziemy w dwa samochody okrężną drogą na Mszę św. do Wąwolnicy. Po Mszy św. nawiedzamy kaplicę z cudowną figurą. Potem jedziemy jednym z najpiękniejszych wąwozów (przy cmentarzu) w Wąwolnicy na górę, gdzie odbyła się część bitwy pomiędzy Polakami i Tatarami w XIII w. Następnie jedziemy pomodlić się w miejscu objawień i do domu. Jemy ślimaki popijając je włoskim winem musującym i wznosząc toast za wnuczkę Pana Schmidta, która urodziła się w nocy. Potem jemy makaron z włoskim sosem z ośmiornicą, małżami i grilowanymi pomidorkami koktajlowymi. Małżeństwo z dzieckiem odjeżdża do Krakowa. Idziemy szlakiem przez wąwozy do Nałęczowa i wracamy drogą, na którą nie trafia żaden wczasowicz czy turysta. Do zmroku rozmawiamy w ogrodzie. Kot jest z nami. Gdy ludzie wychodzą około 21.00 kot wybiega jeszcze do ogrodu. Idziemy spać około 1.00

Wstaję po 9.00. Pije kawę w domu bo zimno. Do 11.00 załatwiam maile i telefony, sprzątam. O 11.00 pojawiają się wszyscy, w sumie 8 osób. Rozmawiamy w ogrodzie, bu już jest ciepło. W pewnym momencie jadę z gościem z Krakowa po zakupy. Jemy specjalne przekąski, pijemy różowe wino musujące, nagrywamy krótki program dla Patronów. Idziemy przez pola do dzikiego wąwozu, przechodzimy do jego końca. Jak w dżungli i ten śpiew ptaków. Wracamy wąwozem i idziemy przez pola, a potem szosą do domu Pana Jacka. On i jego żona goszczą nas kawą, herbatą ciastem i różnymi trunkami. Spożywamy to wszystko w ogrodzie, w cieniu, bo jest gorąco. Wracamy inną trasą do domu. Tam jemy grochówkę, potem kiełbasą pieczoną na raclette, wreszcie jemy włoskie ciasto cytrynowe. Wszyscy opuszczają dom ok. 21.00.
Kot spał do 14.00. Potem wciąż był z gośćmi. Jak poszliśmy na spacer uciął drzemkę i potem znowu nam towarzyszył. Wieczorem siedział w domu, ale co chwila wypadał do ogrodu. Idziemy spać po 1.00.

Budzą mnie telefony przed 10.00. Karmię kota i wychodzi do ogrodu. Kawę piję w domu. Załatwiam wiele telefonów. Siostra przyjedzie później. Je obfite śniadanie w „La Musica”, a Pan Waldemar robi jej fortepianowy koncert. Ostatnie sprzątanie przed przybyciem gości.
O 11.00 przyjeżdża Kuba Trydencki z Lublina. Za chwilę Pan Waldemar przywozi siostrę zakonną. Jadę taksówką na dworzec po Panią Katarzynę z Poznania i zahaczamy o pocztę (wysyłam paczki). Pijemy kawę w ogrodzie. O 15.00 przyjeżdża Pan Jacek i wszyscy jedziemy jego samochodem do „Maciejowej Chaty” na obiad (placki ziemniaczane i pierogi z kapustą. W domu jesteśmy po szesnastej. Znowu pijemy kawę i jemy słodycze. Przeciągam przewody do altany i rozstawiam aparaturę. O 17. 00 przejeżdża prof. Piotrowski. Przyjeżdża też Pan Jacek Schmidt. Nagrywam z Profesorem rozmowę przy udziale „publiczności”. Potem gromadzimy się w ogrodzie i długo rozmawiamy pijąc soki i przegryzając słodyczami. Przychodzi gospodyni i przynosi butelkę wina ze swojej winnicy do spróbowania. Wszyscy próbują. Wyjeżdżają zakonnica i Pan Kuba. Pan Jacek przywozi z dworca Panią Małgorzatę ze Śląska. Zaczynam gotować grochówkę na jutro. Jemy kolację: omlet z dziesięciu jaj z pieczarkami i bruschetty. Przyjeżdżają samochodem po 22.00 Pan Grzesiek z żoną z Gdańska. Pozostali jadą na nocleg. Karmie ostatnich gości. Jadą na nocleg o 23.00.
Kot cały dzień nie spał. Kręcił się między gośćmi. Teraz pada wykończony i zasypia na swoim łóżeczku. Ja robię to samo.

Wstaję przed 10.00. Jest 16 stopni. Kot wyszedł, a ja na razie siedzę w domu. Nagrywam dwa programy. Wystawiam faktury. Przygotowuję paczki do wysyłki. Jem śniadanie. Przygotowuję kolejne paczki. Nagrywam dwa programy, sprzątam. Obrabiam programy. Przesadzam i podlewam kwiay.
O 17.00 przyjeżdża Pan Waldemar, właściciel „La Musica” pijemy kawę w ogrodzie (nie jest za ciepło). O 18.00 jedziemy na dworzec. Po drodze wrzucam paczki do paczkomatu. Odbieramy siostrę zakonną z pociągu. Jedziemy do Parku Zdrojowego. Pan Waldemar jedzie d siebie, a my jemy obiad w restauracji Rocco (siostra: pielmieni, jak kotlet siekamy). Idziemy przez Park i wzdłuż lasu do domu. Rozmawiamy do 22.00, gdy siostrę zabiera Pan Wald3mar. Sprzątam, słucham muzyki, karmie kota, czytam książkę. Idziemy z kotem spać o 2 w nocy

Wstaję po 9.00. Piję kawę w domu, bo jest 16 stopni. Robię listę zakupów (przyjedzie wielu gości jutro), załatwiam telefon, przygotowuję wysyłkę książek, generuję etykietę Impostu do dużej paczki. Wychodzę do ogrodu przed 11.00. Niby jest już 19 stopni, ale bardzo ciepło to nie jest. Kot wychodzi ze mną. O 11.00 przyjeżdża Pan Jacek. Pijemy kawę i jedziemy do sklepu poza Nałęczowem, gdzie samochodem można odjechać pod sam paczkomat. Robię w tym sklepie podstawowe zakupy, w tym mięso dla kota i mięso dla mnie. Odwozimy te zakupy do domu. Jedziemy do Nałęczowa, gdzie kupuje ziemię do kwiatów, maliny, ciasto. Jedziemy daleko za Nałęczów do restauracji „Maciejowa Chata”, gdzie jemy na obiad ozorki w sosie chrzanowym.
Jedziemy do mnie. Pijemy kawę i jemy ciasto. Gdy Pan Jacek odjeżdża rozpakowuję torby i rozmieszczam zakupy. Przygotowuję w domu stanowisko do filmowania. Odpoczywam w ogrodzie. Jest już ciepło. Słońce grzeje. Przeprowadzam kilkanaście rozmów telefoniczny. Jutro kapłani nie przyjadą
Ok. 18.00 przyjeżdża żona Pana Jacka, która kiedyś była Niemką i protestantką. Długo rozmawiamy przy herbacie i ciastach. Robię z nia wywiad przed kamerą.
Dzielę i zamrażam mięso dla kota. Gotuję gulasz węgierski. Oglądam film. Kot, który cały prawie dzień spędził w domu wychodzi przed 23.00.
Gdy wraca zamykam dom i kładę się do łóżka z książką.

Wstaję ok. 9.00. Zimno i pada. Piję kawę w domu, a kot tylko na chwilę wystawia głowę na dwór, cofa się, zjada śniadanie i idzie spać. Śpi do 16.00.
Ja zaczynam przygotowywać dokumenty dla księgowej. Sporządzam je do 16.00 i na szczęście nie muszę ich wysyłać pocztą tylko mailem. Frydrych przychodzi o 14.00. Czyta sobie książki do 16.00.Rozmawiamy od 16.00 do 20.00. Najpierw robię mu zapiekanki. Potem jemy na obiad kaszę pęczak z warzywami (on jest wegetarianinem).Po 20.00 jedzie na dworzec taksówką, a ja obrabiam filmy, słucham muzyki, czytam. Kot wychodzi kilka razy po 5-10 minut i o 1.00 układa się do snu. Zamykam drzwi do ogrodu i też idę spać.

Budzę się o 9.00 i wychodzę w grubym szlafroku do ogrodu. Siadam. Zimno. Za chwilę uciekam do domu. Kot nie chce wyjść. Piję kawę w domu. O 10. 30 wychodzę do Kościoła. Po Mszy Świętej jest już bardzo ciepło. Pod domem, w którym mieszkam jest krzyż. W zeszłym roku siadywał pod tym krzyżem miejscowy kot. Potem siadywał pod nim nasz kot. Teraz siedział pod nim bażant. Jak mnie zobaczył uciekł z krzykiem. Piję kawę o ogrodzie z kotem i psem. Fifi i kot na dzień dobry się pocałowali (dotknęli się nosami). Cieszę się słońce i śpiewem ptaków. Przychodzi gość, robię mu grzanki z pieczarkami i serem. Zaczyna lać i robi się bardzo zimno. Długo rozmawiamy w domu o sensie życia (on go szuka). Efekty tej rozmowy nagrywam w długim programie. Na obiad znowu jemy makaron z sosem i serem. Gość wychodzi o 21.00. Kot opuszcza dom kilkakrotnie, ale jego wyprawy nie trwają dłużej niż 5 minut. Wieczorem obaj odpoczywamy, słuchamy muzyki.

O 8.30 wypuszczam kota i zasypiam. O 9.30 piję kawę w ogrodzie. Już jest straszny upał (grubo ponad 30 stopni). Jadę do Nałęczowa na bazarek na rowerze. Robię zakupy spożywcze. Kupuję truskawki i ozdobne pokrzywy do ogrodu (wiozę je w pudle, które jest w dużej torbie, a ona wisi na kierownicy). Trochę włóczę się po Nałęczowie. Luddi mało, bo upał wzrasta. Wracam do domu, robię wielkie pranie, sprzątam dokładnie mieszkanie (najbardziej brudzi kot roznosząc wszędzie żwirek na łapach i rozsypując go z kuwety) i zaczynam się przygotowywać do zrobienia „Podsumowania Tygodnia” dla Patronów. Mam taki plan sfilmuję ogród, dorobię „Podsumowanie Tygodnia” i prześlę je do Patronów. Jest już 14.30. Telefon. Dzwoni aktor, z którym chodziłem do liceum, że jest już w pociągu do Nałęczowa. Chce mi opowiedzieć swoje życie co pomoże mu w odnalezieniu sensu. Rozmawialiśmy o jego przyjeździe wcześniej, ale moim zdaniem niezbyt konkretnie. Zamawiam taksówkę i jadę po niego na dworzec. Rezerwuję mu też 2 noclegi w jednym z pensjonatów („La Musica” rusza od środy). Ustalam z nim, że będziemy rozmawiali do 19.30, odprowadzę go i nagram „Podsumowanie Tygodnia”. Rozmawiamy gotuję włoski makaron z włoskim sosem i włoskim tartym serem. Jemy go w domu, bo jest burza i straszna ulewa. Odprowadzam go i gdy wracam do domu okazuje się, że mój telefon nie działa i nie działa mój internet. Ledwo dycha internet domowy, ale tylko na tyle, że można obejrzeć w internecie strony (ale nie filmy) i wysyłać maile. (nie da się umieścić filmiku na bitchute ani na You Tube). Nie nagrywam zatem „Podsumowania Tygodnia” (nie wiadomo jak długo ta awaria będzie trwała) tylko wyślę do Patronów same, gołe maile. Kot w czasie burzy schował się w domu, a że po burzy zrobiło się bardzo zimno nie zamierza wychodzić. Czytam „Kazania Sejmowe” ks. Piotra Skargi, słucham muzyki poważnej, kot drzemie.

Wstaję o 9.00. Kot spokojnie czeka aż go wypuszczę. Jest już 26 stopni, ale i tak kawę piję w szlafroku (jakoś chłodno). Dzisiaj będzie pierwszy gość prof. Mirosław Piotrowski, a więc sprzątam mieszkanie szczególnie starannie. Sprawdzam maile i odpowiadam na niektóre.
Przygotowuję książki do wysyłki (muszę rozpakować wiele paczek i rozmieścić je w szafach – dotąd były w spiżarni gospodyni). Nagrywam dwa programy w altanie. Straszny upał (powyżej 30 stopni).
O 15.45 przyjeżdża prof. Piotrowski z żoną. Pijemy kawę w ogrodzie i rozmawiamy. Gdzieś o 16.15 nagrywamy program w altanie. Jest długi – ponad 38 minut. Profesorostwo wyjeżdża, a ja pakuję sprzęt. Syn gospodyni zawozi mnie do Wąwolnicy, na rynek (sam jedzie dalej). Idę do kościoła. Pusto, żar. Kościół jest pełny ludzi, odmawiają różaniec. Idę do spowiedzi, a potem przechodzę do słynnego sklepu Pana Skowronka w pobliżu cmentarza. Wzywam taksówkę i robię duże zakupy (np. dwie zgrzewki wody). Przy okazji kupuję kolejne kwiaty do ogrodu.
Po powrocie gotuję makaron i zjadam go z masłem. To mój pierwszy posiłek. Jest 20,00 Podlewam kwiaty. Robi się coraz chłodniej. Odpoczywam w ogrodzie. Potem obrabiam programy. Oglądam jakiś film w telewizji. Kot wciąż wchodzi i wychodzi. Zjada kolejne porcje mięsa. Ostatni raz wychodzi o 1.00. Ja kładę się do łózka z książka i czekam na kota.

Dzień 6 – nagrywam i kryję się w cieniu – 5 czerwca

Budzę się o 9.20, wypuszczam kota, który, o dziwo, już nie spał, ale się nie awanturował. Piję kawę w ogrodzie w ciepłym szlafroku, bo jest chłodny wiatr. Po 10.00 jest jednak już 26.00 stopni, ale tu się tego nie czuje, bo wiatr się wzmaga.
Sprzątam mieszkanie. Załatwiam maile. W międzyczasie siadam w ogrodzie. I już zbliża się 12.00.
Zaczynam obrabiać programy odpoczywając co chwila w ogrodzie. Jest już (o 12.00) 30 stopni i coraz bardziej porywisty wiatr.
O14.00 jest już 36 stopni i wiatr przestaje wiać. Przeciągam przedłużacze do altany z myślą, że nagram kilka programów. Gdy zaczynam nagrywać drugi na teren sąsiada wjeżdża wielka kosiarka. Robię sobie przerwę, potem obiad (spagetti), kawę, a ta kosiarka pracuje do 19.30. Ten czas spędzam w cieniu, słuchając ptaków, przeprowadzając wiele rozmów telefonicznych ( w tym z dwiema zakonnicami i ks. Jochemczykiem) i oddając się rozmyślaniom.

Od 19.30 nagrywam trzy program i zaczynam je obrabiać. Miałem wybrać się na długą wędrówkę po okolicy, po wąwozach, ale nie ma już siły. Upał mnie wykończył. Kot wrócił do domu i zasnął na kanapie. Dopiero gdy się ochłodziło wybiegł do ogrodu. Wrócił o 22.00, przespał burzę na kanapie i wyszedł w mokry świat. Usiadłem w ogrodzie pod daszkiem, pada deszcz. Tak świeży (i cichy) wieczór po upale to bajka.
Wracam do domu, a kota nie ma . Wraca o 24.30 cały mokry. Zamykam dom. Kładziemy się spać.

Kot budzi mnie o 8.50. Wypuszczam go i piję kawę w ogrodzie. Jest ciepło, a będzie gorąco. Jeden z internetów nie działa (miejscowy). Kłopot. Przerzucam programy Letniej Szkoły Savoir Vivre na kanał, sprzątam, załatwiam maile i telefony. Siedzę w ogrodzie, słucham śpiewu ptaków, myślę.
Przed 12.00 jadę do miasta. Poprzednio byłem tylko na górze w tzw. Belwederze. Teraz na górze załatwiam pocztę, karmę dla kota, spinacze do bielizny. Zjeżdżam na dół, przejeżdżam przez Nałęczów aż pod główne wejście do parku. Robię zakupy w „Stokrotce”. Kupuję truskawki ulicznego sprzedawcy i wracam inną drogą (wzdłuż parku i koło muzeum Żeromskiego).
Nagrywam w altanie dwa programy. Syn gospodyni zaczyna kosić trawniki. W tym czasie robię i zjadam obiad – gulasz ze słoika z kaszą pęczak (odpoczywam w ten sposób od gotowania). Nagrywam kolejny program w altanie. Po kawie nagrywam już o 20.00 program w ogrodzie na kanał „Forum Romanum”. Jego właściciel przesłuchuje mnie na temat bieżącej polityki. Kot kręci się po okolicy. Cały czas go widzę. Wraca do domu około 22.00 i już nie wychodzi. Oglądamy razem film. Obrabiam nagrane programy. Kładę się około 1.00 do łóżka z książką.

Kot budzi mnie po 6.00. Wypuszczam go do ogrodu. Piję kawę wśród kwiatów. W altance nagrywam 4 programy. Podchodzi do mnie gospodyni. Jedzie ze znajomym dużym samochodem pod Lublin do firmy zajmującej się uprawą i sprzedażą kwiatów ogrodowych. W kwadrans jestem gotowy. Kupuje kilkanaście różnokolorowych pokrzyw i cztery wielkie kule kwiatów. Tylko tyle bo więcej by się w samochodzie nie zmieściło. Rozstawiam kwiaty w ogrodzie. Jutro będę je przesadzał. Nagrywam jeden program w domu (jest straszny upał) i jadę na rowerze do Nałęczowa trasa przez las (bo tam jest chłodno. Robię zakupy spożywcze i przemysłowe (sznurek do suszenia prania, płyn do prania itp.).
Sy gospodyni zaprasza mnie na schabowego (kiedyś pomagałem mu przygotować pracę licencjacką – redagowałem ją). Po obiedzie odpoczywam w ogrodzie, piję kawę. Słońce chowa się za chmury. Nagrywam dwa programy w ogrodzie (zaczynam programy Letniej Szkoły Teologii i Letniej Szkołę Filozofii). Kot kilkakrotnie wpada do domu, by coś zjeść i załatwić się w kuwecie (mieszczuch). Od 18.00 śi na kanapie. Pewnie szykuje się do nocnych wypadów. Zasiadam w ogrodzie obserwując zachód słońca i słuchają tradycyjnego jazzu ze stacji internetowej Swiss Radio Jazz. Gdy słońce zaczyna dotykać horyzontu swój koncert zaczynają wieczorne ptaki. Rezygnuje z radia. Wysłuchuje ich popisów.
Słońce zaszło, ale jeszcze o 21.00 nie było ciemno. Rozkrzyczała się kukułka, tak, że delikatny śpiew wieczornych ptaków stanowił dla niej muzyczne tło. Zrobiło się chłodno. Przeszedłem do domu, a kot poszedł w noc. Obrabiam filmy. Słucham tradycyjnego jazzu.
Kot wrca o pólnocy. Głodny. Ajada mięso i kocie chrupki na deser. O 0.30 gaszę światła. Jeszcze chwile poczytam. Kot nie zamierza iść spać.

Budzę się zaraz po 8.00. Piję kawę w ogrodzie. Instaluję termometry. Odmawiam „Psalmy”. Na zewnątrz jest 23 stopnie, w domu 21. Gospodarzy nie ma. Po posesji włóczy się znudzony Fifi. Napompowuję koła w rowerze. Słucham długo śpiewu ptaków. Kot zjadł śniadanie i gdzieś sobie poszedł (pewnie śpi gdzieś w krzakach, bo tak lubi). Jadę na rowerze do kościoła i zagłosować w wyborach. Jednym z urokliwych wąwozów zjeżdżam do uzdrowiska, drugim urokliwym wąwozem wracam do domu. Robi się upał – 28 stopni na termometrze w ogrodzie.
Zmęczenie wczorajsze i całego tygodnia daje o sobie znać, tym bardziej, że jestem przeziębiony. Trzeba odpocząć i wykurował się. Leczę się zapachem kwiatów, śpiewem ptaków i widokiem soczystej, wszechobecnej zieleni. Myślę. Na obiad jem kawałek kiełbasy na gorąco z chlebem.
Kot nie pojawia się do wieczora. Wyrywam, że śpi na stryszku piwnicy z winami. Tam jest z 50 stopni. Przychodzi do domu dokładnie 20. 55. Włączam jakąś stację, wysłuchuję wynik i gaszę radio. Coś będzie, tak naprawdę wiadomo może o 1.00 w nocy. Zjadam kolację (konserwa) i kładę się do łózka z kryminałem. Kot wybiegł w noc, wraca, zjada drugą kolację. Odmrażam mu mięso na 3 kolację. Jednak zasnę chyba przed północą