The Economist (İngiltere):
Bekârlığın Yükselişi Dünyayı Değiştiriyor 
Tarih boyunca evlilik bir zorunluluktu; ancak zengin ülkelerde çiftleşme oranları hızla düşüyor. 25–34 yaş arası Amerikalı erkeklerin %50’si, kadınların %41’i artık eşi veya partneri olmadan yaşıyor. 
2010’dan bu yana 30 gelişmiş ülkenin 26’sında tek başına yaşayanların oranı arttı. Economist’in hesaplamalarına göre bugün, 2017’deki çiftleşme oranları korunsaydı, dünya 100 milyon daha az bekâr olacaktı. 
“Bekârlık salgını”, kadınların eğitim ve iş gücündeki yükselişiyle bağlantılı. Kadınlar artık ekonomik özgürlükleri sayesinde kötü ilişkilerden uzak durabiliyor, bu da birçok erkeği daha eşit davranmaya zorluyor. 
Ancak özgürlük yalnızlıkla geliyor. Anketler, bekârların %60–70’inin bir ilişki istemesine rağmen bulamadığını gösteriyor. Birçok kişi aramaktan vazgeçmiş durumda. 
Uzmanlar, sosyal medya ve flört uygulamalarının gerçek dışı beklentiler yarattığını; ayrıca genç kadınlarla erkekler arasında siyasi kutuplaşmanın eşleşmeyi zorlaştırdığını belirtiyor. 
Kadınların eğitimli ve maddi açıdan güçlü partner beklentisi artarken, diplomasız ve düşük gelirli erkekler bu çıtayı aşamıyor. Ev işine katılmayan erkekler ise daha da dışlanıyor. 
Economist, çözümün “erkeklerin olgunlaşması, daha fazla sorumluluk alması ve ev işine katkı yapması” olduğunu vurguluyor. Fakat bu değişim kültürel bariyerlerle karşılaşıyor.
Buna rağmen İskandinav ülkelerinde bile bekârlık hız kesmiyor: Finlandiya ve İsveç’te yetişkinlerin üçte biri yalnız yaşıyor. Bu da doğum oranlarının düşüşünü hızlandırıyor. 
Genç, yalnız erkeklerin daha fazla şiddet suçu işlediği bilindiği için, daha az çiftin olduğu bir dünya daha tehlikeli olabilir. 
Yeni eğilim ise yapay zekâ ilişkileri: Genç bekârların %7’si “AI partneri”yle ilişkiyi düşünüyor. “AI sabırlı, nazik ve banyo temizliği istemiyor,” diyor dergi ironik bir dille. 
Economist, “Bekârlarla dolu bir geleceğe hazırlanmak gerekiyor” diyerek uyarıyor: inşaat sektörü, vergi sistemi ve sosyal politikalar bu dönüşüme ayak uydurmak zorunda. 
Kaynak: The Economist (İngiltere)
Tarih boyunca evlilik bir zorunluluktu; ancak zengin ülkelerde çiftleşme oranları hızla düşüyor. 25–34 yaş arası Amerikalı erkeklerin %50’si, kadınların %41’i artık eşi veya partneri olmadan yaşıyor.
2010’dan bu yana 30 gelişmiş ülkenin 26’sında tek başına yaşayanların oranı arttı. Economist’in hesaplamalarına göre bugün, 2017’deki çiftleşme oranları korunsaydı, dünya 100 milyon daha az bekâr olacaktı.
“Bekârlık salgını”, kadınların eğitim ve iş gücündeki yükselişiyle bağlantılı. Kadınlar artık ekonomik özgürlükleri sayesinde kötü ilişkilerden uzak durabiliyor, bu da birçok erkeği daha eşit davranmaya zorluyor.
Ancak özgürlük yalnızlıkla geliyor. Anketler, bekârların %60–70’inin bir ilişki istemesine rağmen bulamadığını gösteriyor. Birçok kişi aramaktan vazgeçmiş durumda.
Uzmanlar, sosyal medya ve flört uygulamalarının gerçek dışı beklentiler yarattığını; ayrıca genç kadınlarla erkekler arasında siyasi kutuplaşmanın eşleşmeyi zorlaştırdığını belirtiyor.
Kadınların eğitimli ve maddi açıdan güçlü partner beklentisi artarken, diplomasız ve düşük gelirli erkekler bu çıtayı aşamıyor. Ev işine katılmayan erkekler ise daha da dışlanıyor.
Economist, çözümün “erkeklerin olgunlaşması, daha fazla sorumluluk alması ve ev işine katkı yapması” olduğunu vurguluyor. Fakat bu değişim kültürel bariyerlerle karşılaşıyor.
Buna rağmen İskandinav ülkelerinde bile bekârlık hız kesmiyor: Finlandiya ve İsveç’te yetişkinlerin üçte biri yalnız yaşıyor. Bu da doğum oranlarının düşüşünü hızlandırıyor.
Genç, yalnız erkeklerin daha fazla şiddet suçu işlediği bilindiği için, daha az çiftin olduğu bir dünya daha tehlikeli olabilir.
Yeni eğilim ise yapay zekâ ilişkileri: Genç bekârların %7’si “AI partneri”yle ilişkiyi düşünüyor. “AI sabırlı, nazik ve banyo temizliği istemiyor,” diyor dergi ironik bir dille.
Economist, “Bekârlarla dolu bir geleceğe hazırlanmak gerekiyor” diyerek uyarıyor: inşaat sektörü, vergi sistemi ve sosyal politikalar bu dönüşüme ayak uydurmak zorunda.
Kaynak: The Economist (İngiltere)