word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word word
コメント
2数年間、続きを待っておりました!
吉岡さんのエピソード、身につまされます。自分の場合、家庭内のプレッシャーから外でのコミュニケーションに難を抱えてました。
変わった家庭でも、親は子に「普通になりなさい」と求めがちです。
子供は普通がわからないので認識バグを抱えたまま、どこかにヌルッと入り込むやり方を覚えてしまう。
そういう親御さんなら葬儀に「普通っぽくない」人が集まると迷惑がってしまうのかもしれませんね。
でも故人にとっては、普通になりきれなくても生きられる業界を見つけたのは幸せだったはずですし、葬儀に大勢駆けつけてくれたことも良かったと思うのです。
田巻先生が男前でしびれますね。当時の24歳の渡辺先生は田巻先生にロマンチックな感情を持たなかったのでしょうか?