Sądząc po ich T-shirtach z nazwami "Nailbomb" i "Earth Crisis", szerokich spodniach, firmowych butach sportowych pewnej popularnej firmy oraz "dziarach" na ramionach i łydkach, mogłem się spodziewać brutalnego, zmetalizowanego hard core'a. Po włożeniu albumu do odtwarzacza okazało się, że intuicja nie zawiodła mnie i tym razem.
W muzyce tak jak w każdej dziedzinie sztuki coraz trudniej powiedzieć coś nowego, oryginalnego, ciekawego. Nie może być inaczej, skoro "masa krytyczna" w "żywym" czy elektronicznym graniu już dawno została przekroczona. Mówiąc prościej — w popie, rocku, techno czy innych gatunkach powiedziano już (prawie) wszystko. Ten nawias umieściłem nie przypadkiem.
Wciąż bowiem pojawiają się kapele, które dzięki wyobraźni potrafią wymieszać istniejące i znane już nuty, tworząc coś całkiem świeżego. Metoda taka, zwana tu i ówdzie jako crossover, nie jest obca chłopakom z None. Idąc tropem bandów ze swoich koszulek, ale również takich grup, jak Machine Head, Madball, Sick Of It All, Napalm Death i Sepultura, Olo, Demolka, Meti oraz Michał prezentują na "No One" swoją wizję nowoczesnego "czadu".
Grając z pasją debiutantów, ale też popisując się nienaganną techniką, czwórka bydgoszczan serwuje nam 11 soczystych "kawałków" opartych na schemacie: wolna zwrotka i ultraszybki refren. Dzięki dobremu "ułożeniu" sekwencji poszczególnych kompozycji nie nudzimy się ani przez chwilę.
Przykładowo — po punkowym utworze "Lies" mamy monumentalny, zagrany na nisko strojonych gitarach hard core "Arround Me", zaś po chwili członkowie None serwują nam chwilę uspokojenia w klimatycznym nagraniu "Back To The Roots". I tak jest przez cały czas. Podczas gdy bas mruczy nerwowo, gitarzyści wycinają zgoła metalowe riffy. Nie gorzej przedstawia się również warstwa tekstowa i wokalna longplaya.
Oprócz wiodącego głosu Ola, na "listę płac" jako wokaliści wpisali się: Guzik z Homosapiens, Tomek Bożek, Lonia z Mr. Plastic, Długi śpiewający w Deliverance oraz lider Sweet Noise — Glaca, który odkrył zespół z Kujaw. Dzięki Glaca!
