Tekst opublikowany w „Dużym Formacie” 1 września 2008 r.
Myślałam, że dziś będę miała widzenie. Ale dzieci nie przyszły. A tu się czeka. Na list, jakąś informację. Jest ciężko. Ale nawet tu, w tym miejscu, nikt nie powie mi, że jestem niedobra. Staram się pomagać ludziom. Dzwoniłam w środku nocy na klapę, po oddziałową, że krew się leje. Dwa i pół miesiąca pilnowałam dziewczyny, która miała dwie próby samobójcze.
Teraz na celi jest nas cztery. Ogólnie to staram się nie pyskować. Jest spokojnie. Wcześniej były złe uwagi pod moim adresem, złe słowa. To jest mój pierwszy wywiad. Boję się. Czytam te artykuły o mnie. Zdaję sobie sprawę, że to bardzo drażliwy temat dla ludzi. Ja tutaj nic nie mówię. Nawet kiedy, jak dziś, któraś z dziewczyn puści pod celą do mnie: "Jak tam, Beczka?".
Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich.
Materiał promocyjny
Materiał promocyjny
Dzisiejsza gazeta (e-wydanie)
Wszystkie komentarze
Tej pani akurat aborcja by nic nie dała, niestety. Podejrzewam że mieszkając na wsi i będąc zależną od męża nie odważylaby się na to.
mieszkała w Lublinie, potem przeprowadzili się na wieś.
Ciekawa jestem kto prowadził sprawie w Sądzie Okręgowym i uniewinnił Andrzeja. Czyzby sprawę prowadzili mężczyźni?
pan zapewne wiekszosc czasu chodzil nawalony to i nie zauważył...
miliony niewinnych wokół takich kobiet, każdy ma dowody na swoją niewinność - OBOJĘTNOŚĆ
jesteśmy perfekcyjni w pozostawianiu ludzi samych sobie, z chorym dzieckiem, z upośledzonym dzieckiem, z czwórką dzieci, z własnym rakiem i dziećmi na głowie, z oprawcą - mamy takie piękne usprawiedliwienia, takie cudowne prawo do wymigania się od poczucia odpowiedzialności za kogokolwiek :(
można było pomóc? można pomagać każdej kolejnej kobiecie, człowiekowi? można! ale po co? - wystarczy się oburzyć, że nieporadni są - i NAS TO NIE DOTYCZY!